Demantur z Alafosslopi

Wykorzystując wczorajszą świąteczną pogodę, a u nas lało od południa, 

skończyłam karczek w swetrze dla Młodego. 

A jest to bardzo wciągająca część swetra. 

Z każdym rzędem wzór staje się piękniejszy a robótka nabiera kształtu.

Teraz powoli zbieram się do zszywania i do czynności jak najbardziej wskazanej 

w lany czwartek, zrobię lopapeysowi mokry dyngus, 

po którym stanie się jeszcze ładniejszy.

Dla zainteresowanych jest to zapowiedź swetera lopapeys 

wzór 16 z Księgi Wzorów Alafosslopi.

A tu można zobaczyć lopapeys Demantur na stronie Ewy Mini Islandia

Wasze lopapeysy

Mój pierwszy lopapeys jest na stronie

wasze-lopapeysy-4

w Mini Iceland

Bardzo jestem dumna i ze sweterka i z Młodej, która zgodziła się na małą sesje zdjęciową.

Lopi mnie zauroczył

Zauważyłam przeglądając blogi, że rękodzielniczki mają czas dziergania na drutach, koralikowania, haftów lub szycia. Nagle zmienia się całkowicie wygląd bloga i tak jest trochę u mnie, zauroczyłam mnie piękna wełna Lopi, miałam wydziergać ciepły sweterek dla córci na konie, ale jak nie wydziergać w takim przypadku swetra dla syna, no o sobie też nie można zapomnieć i tak to się rozkręciło.

Poprawiłam rękawy w swetrze dla Młodego, właściwie to zaraz je skończę i przejdę do tego co najbardziej cieszy, żakardowego karczku. Te włoski co widzicie na zdjęciu, jak pisze Ewa w miarę noszenia ładnie połączą się ze swetrem.

Nawiązałam kontakt z Ewą, która zauroczona Islandią sprowadza dla nas te piękne wełny, kupuję zresztą Lopi tylko u niej to taki mój mały wkład w jej marzenia. Teraz mam w planach sweterek rozpinany dla siebie, kolory już wam pokazywałam, a tak prezentują się moje kłębuszki z nowej dostawy.

A to jeszcze jeden plan, wełenka na sweterek dla mężczyzny, tym razem w morskim kolorze.

I postanowiłam jeszcze przetestować Plotulopi, kupiłam piękny wzór  Hildur jacket i dostałam razem z włóczkami próbki tej najdelikatniejszej Lopi od  Ewy. Do paczuszki przypadkiem wpadł długopis od Ewy.

To zdjęcie sweterka, które pozwoliłam sobie wkleić z Ravelry, projekt Harpa Jonsdottir. Podoba mi się to dopasowanie i ten delikatny wzór na karczku, rękawki romantycznie poszerzone. Czytałam wzór myślę, że powinnam sobie poradzić.

I tak już jak wprowadzam was w moje plany, to planujemy z Ewą z bloga Kuacja  wspólny projekt, będziemy dziergać modny bardzo sweterek Gudrun, a jedyna wełna, z której powinno się go wydziergać to Lettlopi biała i czarna. Oczywiście Ewa już wprowadza innowacje w karczku, więc będzie to Ewa's Gudrun Lopi. Na stronie projektantki Gudrun and Gudrun jest bardzo fajny film jak zakłada się ten sweterek.

I dla zabawy z Młodą wybrałyśmy nasze kolory, najpierw gama Młodej, która jest chyba zimą:

 a moja bardziej jesienna:

Pogoda woła o spacer, więc pozdrawiam i życzę miłego wypoczynku.

Odinn się mści

Zobaczcie jaki mi widok zaprezentowała zrobiona dzisiaj fotografia lopapeysa.

Nie mogłam uwierzyć własnym oczom, tak się pomylić!!!!

Wniosek jakiś chochlik Islandzki mści się, że nie dziergam sweterka, na który kupiłam włóczkę.

A miałam dziergać Odinn!!!!

Ciekawe, czy zauważyliście gdzie się pomyliłam, czy ja tylko byłam taka gapa i nie zauważyłam pomyłki.

Lopi na koniu

Przedstawiam wam mojego pierwszego lopapeysa w koniki.

U Ewy sweterek miał inauguracje, niestety dysponowałyśmy tylko minkami mojej córci.
Dla stałych czytelników przypominam, że już było jedno zdjęcie czapki, tam córcia uciekała przed aparatem, wczoraj postanowiła robić dziwne miny. To dzisiaj złapałam ją na koniu, tak była skupiona na nauce skakania, że nie zwracała uwagi, że fotografuje. Konik jest inny, nasz odpoczywał.

Sweterek pomimo wrażliwości właścicielki sprawuje się dobrze, widocznie nie gryzie, a do tej szorstkości można się przyzwyczaić.

Zachęcona użytecznością sweterka, dziergam zapamiętale sweterek dla Młodego.

Mam jednak wrażenie, że chyba wzięłam za duży rozmiar, więc mówię do Młodego:

Ja: " Wiesz boję się, że za duży rozmiar dziergam, ale już mi się nie opłaca pruć, damy go .... w prezencie, a tobie wydziergam następny"

Młody " Jak to to .... będzie miał sweter a ja będę musiał czekać?!"

Rośnie dziewiarskie serce.

Oby takich odbiorców moich robótek więcej.

Możecie zajrzeć do Doroty tam również jest Lopi.

Lopi cz.6 i kolorystyczne zabawy

Mój pierwszy Lopapeys gotowy, niteczki powciągane, sweterek uprany i co najważniejsze wysuszony.
Długość rękawów, która mnie martwiła idealna. Sweterek po upraniu w odżywce do wlosów, tak doradziła Ewa z kuacja.blogspot.com, nabrał miękkości i profesjonalnego wyglądu.
Na sesje fotograficzną należy poczekać, bo to prezent dla mojej córci, sama wybrała wzór w konie, na urodziny. A urodziny już wkrótce.

Sweterek zrobiłam z trzech kolorów wełny Lettlopi, a ten nowy z Alafosslopi. Podając kolorystykę można uzyskać pomoc w dobraniu kolorów, takie zdjęcia dostaję od Ewy, żeby dobrać odpowiednio kolory. Możecie nacieszyć oko.

Oczywiście jako rasowa dziergaczka, dużo marudzę, przebieram, wybieram, aż dostaję to zdjęcie...
i to jest to, piękna zieleń starego mchu, brązy i ostatni piękny kolor musztardowy, ma ożywić wzór lopapeysa.

A ja zaczęłam dziergać swetr dla Młodego, na jego podróże w okolice podbiegunowe.

Tak, lopapeysy są wciągające. jak się domyślacie po zdjęciech włóczek skuszę się jeszcze na jeden sweterek tym razem dla siebie, długi, rozpinany i bardzo cieplutki.

Lopi cz.6 i Maria Antonina

 Pochwalę się dzisiaj konikami, powoli zbliżam się do finału.

Sweterek nabiera kształtu, ale i tak troszkę się martwię, 

czy rękawy dobrej długości, 

czy dam radę ładnie wykończyć pod szyją a to bardzo ważne. 

Za radą Ewy ściągacz pod szyją będzie niebieski.

Koniki w zbliżeniu, wyszły lepiej niż myślałam.

Maria Antonina to kotek, który zagościł w naszym domu. Ma długą puszystą czarną

sierść i niewiarygodnie zielone oczy.

Wygląda trochę diabolicznie, ale jest spokojny i ufny. Niektórzy z was wiedzą jak to jest, parę razy nakarmisz, spojrzysz w oczy i nie możesz przestać myśleć, czy jest mu dobrze, czy nie jest głodny i pewnego dnia zapraszacie nowe stworzenie do swojego domu.

Jak to się dzieje, że tak dużo naszych domowych zwierzątek nie ma domu?

A przecież przebywanie z nimi daje tyle radości.

Kotek miał być mieszanką persa, ale chyba się pomyliłyśmy.

Do kociarzy mam pytanie co to za rasa?